Rok2009.01.10.
		
			INDIETA.
			
	Miłość i duchowe zrozumienie.

Pełni miłości, mimo świadomości.
Gdy utracimy komórkową egzystencjalność,
Staniemy bardziej dostępni--otwarci,
Bez muśnięcia ręki, szeptu, lśnienia źrenic.
Jak oceanów wzburzonych codziennymi smutkami, życiem!!!

		Nie potrzebny będzie wzruszający komplement,
		Do wyobraźni piękna metafora!
		Wystarczy nasz srebrzysty obłok*
		Przenikający się sam przez się...

Odpływając w poczuciu wolności,
Nasze świadomości zrodzą coś nowego!
W wolnej przestrzeni zrozumienia,
W niej siła, nikt nie zakłuci, nie zasmuci.
Tej niezmierzonej, najpotężniejszej drogi kochania!!!

W.3.9.7.